vooruitkijkspiegel

Steeds weer versteld van de veerkracht

Bij elk telefonisch intake gesprek, die de BeautyBank verbinders voeren met cliënten, staan we steeds weer versteld van de veerkracht van mensen. Iedere keer weer opstaan en verdergaan, onbegrip incasseren en tegenslagen overwinnen. Het is zo mooi wanneer je met je hart kunt luisteren, je wat last van de schouders kunt nemen en iets kunt bijdragen aan die veerkracht. Hoeveel veerkracht een persoon kan hebben blijkt uit het verhaal van Rennie.

Rennie deelt haar verhaal

Als oudste uit een gezin van 9 kinderen heb ik een rot jeugd gehad. Ik werd thuis veel gepest en geslagen, er was er veel ruzie tussen onze ouders waar kinderen uiteindelijk de dupe van zijn. Op mijn tiende kregen we een gezinsvoogd, waarom weet ik niet. Misschien dacht ik wel, we zijn verwaarloosd, omdat onze moeder vaak even weg was en ons dan alleen liet. Ik was zestiende toen ik zwanger werd. Reden kennelijk om mij weg te sturen naar een internaat in Groesbeek. Daar is mijn zoon, na zes en halve maand geboren en gestikt in de navelstreng. Na de geboorte kon ik naar huis maar was niet meer welkom. Van lieverlee ben ik gaan werken in de stad Groningen. Daar leerde ik een jongen kennen, waar ik mee heb samengewoond en verloofd ben geweest Op mijn achttiende uit huis gegaan, na de zoveelste ruzie en slaag.

Hoe vaak kan je na vallen weer opstaan?

Twee jaar samen gewoond. Ook nu weer geen geluk. Veel slaag. Op 21 ste weg. Daarna huis gekocht in Hoogkerk. Opnieuw begonnen. Op mijn 24 ste zwanger, een meisje gekregen. Geluk kon niet op. Maar de eenzaamheid was er nog. De ouders die mijn kind niet accepteren, omdat hij van een getrouwde man was. Maar ik wou het kind, niet hij. Toen kwam ik mijn man Jan tegen. Een eenzame ziel, net als ik. We trouwden in december. Na een jaar al weer verdriet. Onze zoon werd geboren op 8-12-81 overleden op 9-12-81. Vreselijk was dat. Weer verder gaan. In 1983 weer zwanger. Een zoon. Maar daar was wat mee. Een huilbaby. Kreeg postnatale depressie. Mijn man noemde me een gek. Hij dronk 1 krat bier per dag, heeft hem zijn baan gekost, ontslagen in 1992. Weer een probleem. Steeds weer verder gaan. Niet aan jezelf denken. Steeds meer problemen. Mijn man kreeg op 66 ineens een reeks gezondheidsproblemen en aan het eind nog Alzheimer. ik heb hem 7 jaar verzorgd. De laatste 5 maanden is hij in een verpleeghuis geweest, kon hem niet meer thuis hebben.

Ik kan weer aan mezelf denken

Nu is dit alles voorbij en kan ik weer aan mezelf denken. Daarom was de behandeling van Erika fantastisch. Het heeft mij goed gedaan. Ik ben jullie erg dankbaar er voor. Groetjes van Rennie 

Met dank aan Beauty By Erika

Lees ook...

Popular Articles...