Hoe mooi is het leven als je van angsten bevrijd bent?! 

juli 20th, 2018 Posted by Ulrike schrijft No Comment yet

De vakantie periode is van start gegaan, vele mensen trekken er op uit om zich ergens anders te installeren voor een bepaalde periode. Veel van deze mensen doen dit om in die periode weer wat meer tot zichzelf te komen. Voor de een wordt het, een uitdagende vakantie met het vliegtuig, naar de andere kant van de wereld. Voor de ander een auto vakantie naar de Italiaanse zon. Voor mij wordt het een vakantie op de camping een half uurtje van huis af. Een speciale vakantie.

Doordat de financiën nog niet zo ruim zijn dacht ik eigenlijk om dit jaar thuis te blijven. Ook het feit dat ik alleen ben, geen partner heb om het plezier en de uitdaging mee te delen, maakte dat ik geen plannen had om weg te gaan. Tot het moment dat een vriendin mij inspireerde en ik op dat moment ook direct besloot om wel te gaan! Ik heb meteen een basic staanplaats geboekt op een camping in de buurt. Met mijn ex man had ik nog een tent en alle toebehoren dus het hoefde niet duur te zijn. Hup gaan! Ik was vast besloten. De kick en de voorpret waren voor mij al goud waard. Ik vond mezelf erg stoer! En nog steeds wel een beetje. Stoer omdat ik het alleen ging doen!

Toen mijn oudste zoontje net 1 jaar oud was, gingen zijn vader en ik met hem, voor het eerst, met onze eigen tent, op vakantie.

We waren zo blij met onze tent, dit zou het begin zijn van vele jaren kampeer plezier! De tweede nacht sloeg dat gevoel in één keer om. Al het plezier, de ontspanning en de dromen over kamperen werden ons door één persoon ontnomen. Een nachtelijke, ongenodigde, gast in onze tent kreeg dit voor elkaar. Tijdens zijn bezoek had hij, of misschien was het wel een zij, we zullen het nooit weten, een aantal van onze eigendommen uitgezocht om mee te nemen. Ik was wakker geworden, dacht eerst dat ik me de geluiden die ik hoorde, had ingebeeld. Ik probeerde mezelf gerust te stellen. Tot ik weer wat hoorde en zag dat er een persoon voor onze slaapcabine stond. Iedereen die wel eens in een tent heeft geslapen weet, dat dit een ontzettend dun stofje is en je er haast doorheen kunt kijken. Op de plek waar de gast stond hing een rekje met wat spulletjes eraan, waaronder onze camera. Ik duwde tegen mijn ex-man aan in de hoop dat hij wakker zou worden maar helaas. Hij dacht waarschijnlijk dat het weer een signaal was dat hij lag te snurken en draaide zich netjes om zodat dat zou stoppen. Maar dat was juist niet wat ik met deze por bedoelde.

Oké, wat te doen? Er staat iemand praktisch aan mijn bed, de persoon is niet gewenst en staat onze spullen uit te zoeken, mijn man slaapt verder, en nu?! In een reflex schop ik met twee benen tegelijk tegen hem aan, alleen het hele dunne tentdoek van de slaapcabine zit tussen ons in.  Op het moment dat ik hem raak schiet hij of zij snel weg en ik begin als een oer vrouw te schreeuwen, te schelden en te tieren, scheur de slaapcabine open en spring naar buiten. Midden op het pad blijft mijn oer gevoel aanhouden en ik schreeuw de longen uit mijn lijf! Dat ik daar dan, slechts gekleed in een boxershortje sta heb ik niet eens in de gaten. Op het moment dat het besef er wel komt ga ik snel wat meer aantrekken. Verschillende mensen zijn wakker geworden en zijn naar ons toegekomen. We vinden nog wat spullen die gast in zijn vlucht heeft laten vallen en daarna vernemen we niets meer.  Die vakantie hebben we nog genoten maar de nachten waren een verschrikking! Een enorme angst had zich in mij geworteld, dus slapen ging zeer moeizaam. Hierdoor hebben we onze vakantie eerder afgebroken.

Eenmaal thuis bleef de angst bestaan, nog heel lang heb ik last gehad van angst en daardoor van slecht slapen, het zat mijn gevoel van vrijheid enorm in de weg! Het heeft jaren geduurd voordat het minder werd. Jaren lang heeft mijn angst een hoop voor mij bepaald. Gelukkig is het over gegaan, kan ik nu zeggen dat ik er vrij van ben, dat het bijna helemaal weg is, want heel af en toe heb ik nog eens een momentje maar dat is gelukkig maar sporadisch.  Vond ik mezelf al stoer toen ik alleen mijn vakantie boekte, nu vind ik mezelf weer stoer, ik ben er, alleen in een caravannetje die we uiteindelijk hebben mogen lenen. En ik slaap met een groot open raam! Wijd open, ik voel de wind over mijn huid trekken maar het voelt lekker! Ik ben intens gelukkig want ik lig hier zonder angst! Ik geniet van de frisse lucht en het gevoel dat ik haast buiten lig te slapen.

Nu ik al even van mijn angst verlost ben, weet ik dat er vele methodes zijn waarmee angst binnen no-time als sneeuw voor de zon kan verdwijnen. Had ik dat toen maar geweten, dat had voor mij een hoop gescheeld!  Weet wat angst met je kan doen, dat het je gevangen kan nemen en dat je er met gemak ook vanaf kunt komen, laat angst niet je leven beheersen maar breek jezelf vrij en geniet!

Puur liefs Ulrike

The comments are closed.